عنایت آتشی

عنایت آتشی
بازیکن، مربی، نویسنده و گزارشگر بسکتبال

متولد ۱۶ مرداد ۱۳۲۴ شهرستان جهرم استان فارس

آتشی مقدمات بسکتبال را زیر نظر ایرج ایزدی در جهرم آموخت. از ۱۵ – ۱۴ سالگی در تیم‌های آموزشگاههای استان فارس بازی کرد و صاحب رتبه‌های قهرمانی شد.

این رویه در سال‌های ۱۳۳۸ به بعد با قهرمانی کشور در ارومیه، بابل و کرمانشاه دنبال شد که البته برای مسابقات کرمانشاه با پیراهن تهران بازی کرد.

از اوائل دهه‌ی چهل به تهران کوچ کرد و‌ عضو باشگاه تاج شد.

در سال‌های ۱۳۴۴ یا ۱۳۴۵ عضو تیم بلندقامتان ایران شد که در آن زمان زیر نظر سرمربی وقت تیم ملی بسکتبال، دان لینهان آمریکایی فعالیت می‌کرد.

تیم بلندقامتان ایران طی آن سال‌ها در دو دیدار مقابل تیمی از شوروی سابق و تیم گلف‌اویل آمریکا به میدان رفت.

عنایت آتشی تا سال ۱۳۵۲ به بازی ادامه داد و پس از کنار گذاشتن دوران بازی به مربیگری روی آورد. مربی تیم‌های پایه تاج از جمله مینی بسکتبال این باشگاه شد.

در بازی‌های آسیایی ۱۳۵۳ تهران یکی از اعضای کمیته برگزاری مسابقات بسکتبال بود.

از سال ۱۳۵۴ به دنیای گزارشگری بسکتبال در تلویزیون وارد شد و تا سال ۱۴۰۰ گزارشگری کرد.
صدای گزارشگری آتشی برای علاقه‌مندان به بسکتبال، صدایی آشناست.

آتشی در دو مقطع در سال‌های ۱۳۵۴ و ۱۳۵۵ به همراه چند مربی دیگر روانه دوره مربیگری در آمریکا شد.
وی طی سال‌های ۱۹۷۶ و ۱۹۷۷ مربی تیم بسکتبال جوانان ایران در مسابقات قهرمانی آسیا در کویت و فیلیپین بود.

پس از بهمن ۱۳۵۷ طبق اظهارات خودش در رسانه‌ها اولین مدیر عامل باشگاه تاج پس از انقلاب شد که به استقلال تغییر نام داده بود.

در سراسر دهه‌ی ۶۰ نام عنایت آتشی به عنوان سرمربی تیم ملی بسکتبال و تیم‌های استقلال و پرسپولیس شنیده شده است.

وی همچنین دو مقطع دبیر فدراسیون بسکتبال بود. دهه ۷۰ و دومی در دهه ۸۰  هر دو بار با ریاست محمود مشحون در فدراسیون بسکتبال.

در سال‌های ۱۳۷۷ و ۱۳۷۸ سرمربی تیم ملی بسکتبال شد که هدایت این تیم را در رقابت‌های غرب آسیا در بیروت و بازی‌های آسیایی ۱۹۹۸ بانکوک برعهده داشت.

در سال ۱۳۷۶ به عنوان مدیر بسکتبال باشگاه پیکان در لیگ کشور به قهرمانی رسید و همراه پیکان در جام باشگاههای آسیا در مانیل فیلیپین حضور داشت.

آتشی در حال حاضر عضو هیئت رئیسه فدراسیون بسکتبال است.

وی سه کتاب «بسکتبال و من»، «پیشینه بسکتبال استان‌ها» و «بسکتبال در گذر زمان» را بر اساس مستندات و تجربیات و سوابق خودش در بسکتبال نوشته است.

عنایت آتشی سه فرزند پسر و یک دختر دارد که هر چهار نفر بسکتبال بازی کردند. شاخص‌ترین فرزندان او در بسکتبال، مهران و مهراد آتشی هستند که سوابق مربیگری و آنالیزوری و بازیکن تیم ملی، در کارنامه آنهاست.